Het warme middelpunt van de dag

We doen het samen

Wat het scholingstraject heeft gebracht, en hoe de rol van woonondersteuner er in de praktijk uitziet vertellen Lars, bijna twee jaar werkzaam bij team Zuiderheide, en Bianca, al ruim vijf jaar een vertrouwd gezicht op team Patersveld, uit eigen ervaring.  

“We doen het echt samen als team,” vertelt Bianca. “Tijdens de eindpresentatie laten we zien wie we zijn en hoe waardevol de rol van woonondersteuner is.”

Een rol die steeds meer betekenis krijgt

De functie van woonondersteuner heeft de afgelopen jaren een ontwikkeling doorgemaakt. Waar het werk ooit vooral bestond uit rondes langs kamers, is de huiskamer nu het warme middelpunt van de afdeling. Het contact is persoonlijker, dichterbij en veel meer gericht op zelf doen en samen leven.

Bianca kijkt terug op die verandering: “Vijf jaar geleden liep ik met een karretje langs alle kamers. Nu komen bewoners naar de huiskamer toe. We hebben meer vaste taken maar juist even bij de bewoner gaan zitten voor een kop koffie is ook belangrijk.” 

Door het scholingstraject zijn ze nog bewuster gaan kijken naar wat bewoners zelf kunnen. Soms betekent dat even afwachten, ruimte geven, niet direct ingrijpen. “Je ziet een bewoner met smaak een boterham smeren en eten, dan blijkt er alleen boter op het brood te zitten. Ik zie die man genieten en laat het gebeuren,” zegt Bianca. “Laat iemand eerst zelf proberen, als het niet gaat, doen we het samen.”

Daarnaast mogen woonondersteuners dankzij hun extra scholing nu meer zorgtechnische handelingen uitvoeren, zoals het bedienen van de Sara Stedy, een actieve tillift.  Zo kunnen ze collega’s ontlasten en bewoners nog beter ondersteunen.

Een dag vol ritme, aandacht en kleine geluksmomenten

Het werk van een woonondersteuner is gevarieerd en leeft mee met het ritme van de bewoners. Een ochtenddienst begint met begeleiden van het ontbijt, waarna bewoners in hun eigen tempo binnenkomen en er wordt gegeten.

“Je moet je bewoners goed kennen,” legt Lars uit. “Iedereen heeft z’n eigen eetgewoontes. Van kleine stukjes tot wel of geen korstjes.”

Door de dag heen is er ruimte voor rust, een praatje of juist wat activiteit. Een spelletje, de gezamenlijke lunch of een extraatje uit de keuken van de huiskamer, het zijn de momenten die de dag maken. Zo verrassen de woonondersteuners bewoners regelmatig met een tosti of een broodje kroket.  

In de avond blijft de huiskamer een plek van verbinding. Waar bewoners vroeger na 19.00 uur naar hun kamer gingen, blijven ze nu graag samen nog even tv kijken, napraten of genieten van koffie met een koekje. De huiskamer voelt als een gezamenlijke plek in huis, en de woonondersteuner staat midden in dat thuisgevoel.

Zien én gezien worden

Het mooiste aan hun werk? Het wederzijdse contact. Bewoners voelen zich gezien, maar andersom voelen de woonondersteuners dat net zo.

Bianca vertelt over een bewoonster die soms ineens een scherpe bui kan hebben. “Maar aan het einde van de dag bedankt ze me altijd voor de fijne dag met handkusjes en een glimlach. Die dankbaarheid vind ik het mooiste aan dit werk.”

Humor helpt daarbij, zoals bij de bewoonster waarbij Lars regelmatig haar haar doet in de ochtend. “Dan vraagt ze of ik kapper ben. Dan grap ik: ‘Ja hoor, het werk als woonondersteuner doe ik er nog even bij. Of een bewoner die vraagt wat ik vroeger op TV keek, dan zet ik K3 op. Ze zit er dan echt van te genieten,” vertelt Lars glimlachend.

Scholingstraject

In elf bijeenkomsten verdiepten de woonondersteuners zich in het stimuleren van eigen regie, het ondersteunen van zelfstandigheid en het omgaan met dementie. Het traject, begeleid door Studieplaats, gaf hun nieuwe inzichten én praktische vaardigheden die hun rol in het dagelijks leven van bewoners versterken.

Wij feliciteren alle woonondersteuners met het behalen van het certificaat!