Samen aan tafel

Een leven in dienst van anderen

Wim woont sinds 2008 op Park Zuiderhout en voelt zich er helemaal thuis. Geen onbekend terrein want als student woonde hij hier al van 1954 tot 1959. Tijdens zijn jaren als missionaris leerde hij zich steeds opnieuw aan te passen aan andere culturen, talen en mensen. “In die tijd heb ik veel verschillende talen geleerd, nog steeds vind ik aantekeningen terug in mijn boeken,” vertelt Wim.

Juist die open houding heeft hem altijd geholpen om verbinding te maken. Voor Wim is zorgen voor elkaar vanzelfsprekend. Dat bleek al tijdens zijn werk in de Filipijnen, waar hij bewust kansen bood aan mensen die over het hoofd werden gezien. "Ik heb altijd geprobeerd tussen de mensen te staan en mij niet te onderscheiden als Europeaan, al gaat dat soms onbewust. De lokale bevolking kijkt als snel tegen je op."

Een uur dat het verschil maakt

Iedere donderdag leest Wim voor aan medebewoonster Toos, die slechtziend is. Inmiddels doet hij dat al twee jaar. Ooit werd hem gevraagd of hij haar wilde helpen. "Natuurlijk wilde ik dat, ik ben blij dat ik dit kan doen voor een ander. Dat zit in de kern van onze communiteit: voor elkaar zorgen."

“Op woensdag bel ik altijd even of het uitkomt,” vertelt Wim. Wanneer hij bij Toos binnenkomt, begint het voorleesmoment steevast met een gesprek over familie en het leven op Park Zuiderhout. Toos links en Wim rechts van de tafel en in het midden staat altijd een mooie bos bloemen. Daarna leest hij haar voor uit Park Bulletin, benoemt hij de aankomende activiteiten of leest hij informatiebrieven. Daarnaast lezen ze samen het magazine van de Augustinusparochie Breda. Zo blijft Toos op de hoogte van activiteiten en nieuws dat voor haar belangrijk is.

Maar het gaat om meer dan alleen de woorden van het papier. Het wekelijkse bezoek draait ook om contact en iets voor elkaar betekenen. Samen een uur doorbrengen, luisteren en delen. Wanneer om twaalf uur de soep wordt gebracht, zit het voorleesmoment erop. Toos loopt dan met Wim nog altijd even mee door de gang en de kapel tot aan de grote deuren, en daar nemen ze afscheid.

Het lijkt een klein gebaar misschien, maar voor Wim en Toos betekent het veel: contact maken en er voor een ander zijn.

Mens met een missie

“Daar zit je dan, als jonge priester uit Terwolde op een vrachtboot die je na een wekenlange zeereis naar je missiepost zal brengen. Wim werkte 30 jaar op verschillende missieposten op de Filippijnen. Hij volgde aanvullende studies in Nemi (Italië) en Washington (VS) en was o.a. jarenlang leider van het Bijbelinstituut in Nemi (Rome) en assistent-rector van Collegio San Pietro in Rome.”

Benieuwd naar het leven van Wim,
lees dan zijn verhaal op mensmeteenmissie.nl/wim-wijtten